Entertainment

Netflix verfilmt Crazy Taxi en nog twee Sega-games

· 5 min leestijd

Netflix en Sega maakten op 14 september 2026 bekend dat ze samen drie nieuwe projecten gaan ontwikkelen rond Sega-games: een film gebaseerd op Crazy Taxi, een film gebaseerd op de nog niet uitgebrachte game Stranger Than Heaven, en een nieuwe animatieserie van Sonic the Hedgehog voor jonge kijkers. Het past in een trend die al langer loopt: Hollywood ziet gamewerelden steeds vaker als materiaal voor film en televisie, van Street Fighter op het witte doek tot de reeks Sonic-films die Sega al jaren draaiende houdt.

Dit kondigden Netflix en Sega precies aan

Volgens het persbericht op Netflix' eigen nieuwspagina draait de Crazy Taxi-film om de absurde, plotloze chaos waar de arcadegame ooit om bekend werd: zo hard mogelijk rijden, klanten ophalen en binnen de tijd afleveren. Brandon Riegg, VP Nonfiction en Transmedia bij Netflix, noemt het zo: "Great games already have what every adaptation is chasing." Shuji Utsumi, president en COO van Sega, voegt daaraan toe: "This is just the start of what these titles can become."

Opvallend is dat Crazy Taxi: World Tour, het nieuwe deel in de game-reeks waarop de film leunt, pas in 2027 verschijnt. De film zelf heeft nog geen releasedatum en er is zelfs nog geen startdatum voor de opnames bekend.

Dan Gregor en Doug Mand schrijven het script

Het scenario komt van Dan Gregor en Doug Mand, het duo achter de Naked Gun-reboot uit 2025. Neal H. Moritz en Toby Ascher van Original Film produceren samen met Sega's hoofdproducent Toru Nakahara, die ook bij de Sonic-films betrokken was. Moritz en Ascher omschrijven het doelwit treffend: een film voor "anyone who's spent hours behind the wheel of a yellow cab on their Dreamcast." Nakahara zelf zegt dat het hele team "absolutely thrilled" is met het project.

Dat de makers van een komische actiefilm als de Naked Gun-reboot aan boord zijn, is een signaal: Crazy Taxi wordt geen serieuze actiefilm maar een komedie, met het achterliggende gameconcept als decor in plaats van als verhaallijn.

Waarom een taxisimulator eigenlijk geen plot heeft

Crazy Taxi had in de arcadehal nooit personages met een rugverhaal, geen antagonist en geen eindbaas. Het spel bestond uit een timer, een stuur en zoveel mogelijk dollartekens scoren. Dat maakt het een interessant experiment: waar games als The Last of Us of Uncharted al een filmwaardig verhaal met zich meebrengen, moet dit scenario volledig vanaf nul een plot opbouwen rond een speelmechaniek. Of dat gaat werken, is nog volledig onduidelijk. Netflix en Sega hebben in het persbericht niets losgelaten over de verhaallijn.

Het risico is bekend uit eerdere verfilmingen van games zonder uitgesproken verhaal: zodra scenarioschrijvers een plot moeten verzinnen waar de game geen basis voor geeft, wordt het resultaat vaak een generiek verhaal met wat herkenbare elementen erin geplakt. Een vergelijkbare uitdaging gold voor de nieuwe Street Fighter-film, waar de game wel personages levert maar amper een lopend verhaal.

Stranger Than Heaven is het project om te volgen

Minder bekend, maar mogelijk interessanter, is de film rond Stranger Than Heaven. Dat is een nog niet uitgebrachte actiegame van RGG Studio, de ontwikkelaar achter de Yakuza- en Like a Dragon-reeks, en functioneert als een prequel binnen dat universum. De game werd voor het eerst getoond tijdens The Game Awards van 2024 onder de codenaam Project Century en in juni 2025 officieel onthuld. De releasedatum staat gepland voor januari 2027.

Toru Nakahara produceert ook deze film, die volgens Netflix een live-action misdaaddrama wordt. Omdat de game zelf nog niet is uitgekomen, is een filmaankondiging op dit moment vooral een statement over vertrouwen in het materiaal, niet een bevestiging dat het concept werkt. Sega lijkt bewust meerdere eigen series tegelijk in te zetten op Netflix, net zoals Atlus, onderdeel van Sega, onlangs Persona 6 aankondigde voor een breder publiek via Game Pass. Met Yakuza al jaren een vaste naam bij fans van Japanse actiegames, is een filmversie van een prequel binnen dat universum voor Sega een logischere gok dan een film over een arcadegame zonder verhaal.

Wat de nieuwe Sonic-serie toevoegt

Naast de twee films komt er ook een nieuwe, geanimeerde Sonic the Hedgehog-serie, gericht op jonge kinderen. Dat is een ander segment dan de drie eerdere, populaire live-action Sonic-films en de bestaande reeks Sonic Prime, die inmiddels drie seizoenen telt en exclusief op Netflix te zien is. Waar de films en Sonic Prime zich richten op een ouder publiek met een doorlopend verhaal, moet deze nieuwe serie vooral jonge kijkers aanspreken, in lijn met hoe Sega het personage breed wil inzetten over verschillende leeftijdsgroepen en formats.

Wat dit zegt over de huidige markt voor game-verfilmingen

De timing is geen toeval. Studio's en streamers zoeken naarstig naar bestaande fanbases nu nieuwe, originele franchises steeds duurder zijn om op te bouwen. Een game met herkenningswaarde levert direct een publiek op, zelfs als die game zelf amper een verhaal heeft. Dat diezelfde logica ook grote zakelijke bewegingen in de game-industrie stuurt, bleek dit jaar al toen EA voor 55 miljard dollar werd verkocht: entertainmentbedrijven zien gamemerken steeds vaker als een vermogen met meerdere verdienmodellen, niet alleen als een los product.

Voor Sega is deze deal een manier om drie merken (Crazy Taxi, Sonic en de nieuwe Yakuza-prequel) in één klap onder de aandacht te brengen bij een publiek dat de games zelf misschien nooit heeft gespeeld. Voor Netflix is het een goedkope gok op bestaande naamsbekendheid in een tijd waarin abonneegroei traag verloopt. Of de Crazy Taxi-film ook echt goed wordt, blijft gokken tot er een eerste trailer ligt, maar de strategie achter de aankondiging is in ieder geval duidelijk.

N
Geschreven door Niels Berghuis Entertainment schrijver

Niels is filmmaker en entertainment-schrijver die trailers strenger beoordeelt dan de films zelf, omdat hij vindt dat een trailer een belofte is en dat gebroken beloftes de ergste zonde in entertainment zijn. Hij heeft een talent voor het voorspellen van flops dat zijn vrienden inmiddels lichtelijk verontrustend vinden, en hij houdt een spreadsheet bij om zijn voorspellingen te tracken, met een succespercentage waar hij trots op is. Zijn artikelen over streaming en cinema zijn scherp, vaak verrassend grappig en altijd onderbouwd met meer filmkennis dan je van een online artikel zou verwachten. Niels droomt ervan ooit zijn eigen film te maken, maar geeft toe dat hij voorlopig meer plezier haalt uit het fileren van andermans werk. Zijn Netflix-watchlist is langer dan menig boodschappenlijst en hij is niet van plan daar iets aan te veranderen.